News and Events in the Las Vegas Thai Community
คนเรา มีความทุกข์ สุข ไม่เท่ากัน เป็นเพราะ การกระทำต่างกัน กรรมจึงต่างกัน มีมุมมอง ความคิด สติปัญญา ต่างกัน แต่หากมีแต่ความทุกข์ มากกว่าความสุข อย่ามัวนั่งน้อยใจ ในโชคชะตาแต่จง หันกลับมามอง ที่ตัวเราเอง แล้วเริ่มปรับเปลี่ยนที่พฤติกรรม ปรับเปลี่ยนความคิด หาความรู้ใส่ตัว และปรับเปลี่ยนทัศนคติ “ที่ไม่ดี ต่อตัวเอง ต่อสิ่งรอบตัวทิ้งไป” แล้ววันหนึ่ง ในอีกนานเกินรอ “ความสุขของคุณจะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน”
ทุกอย่างเป็นไปตาม “กรรมลิขิต” ยึดหลัก “ใจเขาใจเรา” 1. ลืมอะไรก็ลืมได้ แต่อย่าลืมตัว… เสียอะไรก็เสียได้ แต่อย่าเสียคน… ผิดอะไรก็ผิดได้ แต่อย่า ผิดศีลธรรม… 2. ลูกจงจำไว้ว่า… “ศัตรูวันนี้อาจเป็นมิตรในวันหน้า” เพราะฉะนั้นอย่าทำอะไรเขารุนแรงและเกินเลย 3. ลูกจงสนุกกับการ “ใช้เงิน” และพร้อมกันนั้นลูกต้องสนุกกับการ “เก็บรักษาเงิน” ด้วยและยิ่งกว่านั้น ต้องสนุกกับการหาเงินอย่างไม่เป็นทุกข์ “คือหาด้วยความถูกต้อง” 4. การกระทำของลูก “บางครั้งยังไม่ถูกใจตนเองแล้วจะให้คนอื่นทำถูกใจเราเสมอไปได้อย่างไร” คิดแค่นี้ลูกก็จะไม่โกรธคนอื่น 5. ถ้าลูกกล้าอย่างถูกต้องก็จะเป็น…
บางครั้ง..ดูคนผิด ไม่ใช่…เพราะตาบอด แต่..เพราะ “ ใจดี ” บางครั้ง..ช่วยคนผิด ไม่ใช่…เพราะโง่ แต่เพราะ “ เห็นแก่ความรู้สึกมากเกินไป ” บางครั้ง..จำยอม ไม่ใช่…เพราะไร้เหตุผล แต่เพราะ “ ไม่อยากโต้แย้งเอาชนะ ” “ ใจคน..ยากหยั่งโดยแท้ ” แต่..จะคง “ ความดีงาม ” ไม่เสียใจ ….. เพราะ..ยังเชื่อเสมอว่า … หาก..“…
คนนึง…นอนร้องไห้ เพราะไม่มีเงินเรียนต่อ อีกคน…นอนร้องไห้ เพราะแม่ไม่ยอมถอยป้ายแดงให้ คนนึง…ทุรนทุราย เพราะแบตโทรศัพท์จะหมด อีกคน…ไม่มีแม้แต่เงิน จะเปลี่ยนฟิล์มกระจกที่แตก คนนึง…บ่นลงเฟส ฝนตกอะไรตอนนี้ว่าจะไปช็อปปิ้ง หมดอารมณ์ อีกคน…ขายของตลาดนัด วิ่งเก็บของทั้งน้ำตา ลงทุนซื้อของมา ยังขายไม่ได้ทุนเลย คนนึง…โพสต์ด่าร้านอาหาร ที่รสชาติไม่ถูกปาก ถูกใจ อีกคน…ไม่มีแม้กระทั่ง เงินจะซื้อมาม่าห่อละหกบาทกิน คนนึง…หงุดหงิดที่เน็ตช้า ดูซีรี่ย์สดุด ไม่พอใจ อีกคน…จ่ายค่าเน็ตรายวัน ไม่มีตังค์มากพอจะจ่ายรายเดือน คนนึง…ทะเลาะกับแฟนที่มารับสาย อีกคน…ทั้งชีวิต ไม่มีใครมารับเลยสักครั้ง คนนึง…ไม่เคยรักใคร “นอกจากตัวเอง”…
มีเด็กน้อยคนหนึ่งมีสีหน้าแสดงอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก พ่อของเขาจึงให้ตะปูกับเขาถุงหนึ่งและบอกว่า “ทุกครั้งที่เจ้ารู้สึกโมโหหรือโกรธใครสักคน ให้ตอกตะปู 1 ตัว เข้าไปกับรั้วที่หลังบ้าน” วันแรกผ่านไป………….. เด็กน้อยคนนั้นตอกตะปูเข้าไปที่รั้วหลังบ้านถึง 37 ตัว และค่อยๆลดจำนวนลงเรื่อยๆ ในแต่ละวันที่ผ่านไป อย่างน้อยที่สุด เขาได้รู้ว่าสิ่งที่พ่อพยายามบอกกับเขา ก็คือการรู้จักควบคุมอารมณ์ของตนเองให้สงบ ซึ่งง่ายกว่าการตอกตะปูตั้งเยอะ และแล้วหลังจากที่เขาควบคุมตนเองได้ดีขึ้น…ใจเย็นมากขึ้น เขาจึงเข้าไปพบพ่อและบอกกับพ่อว่า…. ” ผมสามารถควบคุมตนเองได้แล้ว ไม่มุทะลุเหมือนแต่ก่อนที่เคยเป็น ” พ่อยิ้มและบอกกับลูกชายว่า” ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เจ้าต้องพิสูจน์ให้พ่อรู้ โดยทุกๆครั้งที่เจ้าสามารถควบคุมอารมณ์ฉุนเฉียวของตนเองได้ ให้ถอนตะปูออกจากรั้วหลังบ้าน 1 ตัว”…
แก้วที่ว่างเปล่า ดับกระหายให้ใครไม่ได้ . การดูแลตัวเองไม่ใช่การปรนเปรอตัวเอง แต่เป็นความรับผิดชอบพื้นฐาน การดูแลเอาใจใส่ผู้อื่น แต่ละเลยตนเอง อาจดูยิ่งใหญ่ แต่ไม่ยั่งยืน ถ้ารักที่จะดูแลผู้อื่นให้ดี เราต้องเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเองให้ดี แก้วที่ว่างเปล่าดับกระหายให้ใครไม่ได้ เทียนที่รักจะมอบแสงสว่าง และความอบอุ่น ต้องรู้จักต่อไส้ เพิ่มไขขี้ผึ้งตนเองอยู่เสมอ . #โปสการ์ดเพื่อนใจ #วิชาใจ โครงการไม่แสวงหากำไร จาก องค์กรใจดี x ผู้ใหญ่ใจดี x วิชาใจ
ความโกรธเป็นอันตรายต่อสติปัญญา ความรู้ ความสามารถ เพราะเมื่อความโกรธเกิดขึ้น สติไม่พอที่จะกั้นกระแสอันเชี่ยวของความโกรธได้ ความโกรธท่วมสติ เหมือนน้ำที่ไหลแรงพังทำนบลงมาท่วมบ้านเรือน บางที่เราพูดว่า โกรธจนลืมตัว คือขาดสตินั่นเอง เมื่อขาดสติแล้ว ปัญญาก็ไม่อาจโผลขึ้นมาช่วยอะไรได้ เพราะสติเป็นตัวขนปัญญามาใช้ ในเหตุการณ์เฉพาะหน้า ที่เรียกว่าสัมปชัญญะ เมื่อขาดสติเสียแล้วปัญญาก็ไม่มี จึงทำอะไรไปด้วยอารมณ์ หรือด้วยอำนาจของกิเลส ไม่ใช่ด้วยอำนาจของสติปัญญาหรือเหตุผล พระพุทธองค์จึงตรัสว่า “อนุธตมํ ตทา โหติ ยํ โกโธ สหเต นรํ” แปลว่า “เมื่อใดความโกรธครอบงำบุคคล เมื่อนั้นมีแต่ความมืดมน”…
รางวัลศานติปฏิมาแห่งโลก น้อมถวายแด่พระธรรมรัตนาภรณ์ (สมศักดิ์ ชุตินฺธโร ป.ธ.๕ ,ดร.) ประเทศไทย เพื่อระลึกถึงความซื่อสัตย์ การอุทิศตน และความมุ่งมั่นของท่าน ต่อการพัฒนาเพื่อสันติภาพและความสามัคคีในสังคม The Neeraja Universal Peace Foundation ขอรับรองว่า “รางวัลศานติปฏิมาแห่งโลก” นี้ มอบแด่บุคคลซึ่งดำรงตนเป็นแบบอย่างเพื่อประโยชน์ของผู้อื่น และเป็นบุคคลซึ่งอุทิศตนเพื่อส่งเสริมสันติภาพโลก ค่านิยมทางศีลธรรม สถาบันครอบครัวที่เข้มแข็ง ความร่วมมือทางศาสนา ความสามัคคีระหว่างประเทศ สื่อสาธารณะที่มีความรับผิดชอบ และการสถาปนาวัฒนธรรมแห่งสันติภาพ การก้าวข้ามอุปสรรคทางด้านเผ่าพันธุ์ เชื้อชาติ และศาสนา…
เตือนตัวเอง ว่าเก่งได้…แต่อย่ากร่าง รู้รับฟัง….ไม่ใช่พล่ามเป็นน้ำไหล อย่าหลงตน…ให้คนเขาเหนื่อยใจ เจอบันได ถ้าขึ้นได้…ต้องลงเป็น
คนที่มีชีวิตที่ฉลาดที่สุด คือ คนที่อ่อนน้อมที่สุด คนที่โชคดีที่สุด คือ คนที่ได้พบครูที่ดีที่สุด คนที่เดินไปข้างหน้าได้เจริญที่สุด คือ คนที่กตัญญูที่สุด คนที่มีศรัทธาต่อความดีที่สุด คือ คนที่มีบารมีติดตัวมาดี จิ ต ที่ ดี ที่ สุ ด คือ จิ ต ที่ ถ่ อ ม ต น… ขอบคุณท่านเจ้าของบทความดี ๆ
ยิ่งโตยิ่งรู้สึกว่า .. บางเรื่องอยู่เงียบๆ จะดีกว่า พูดไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น จะแย่ลงด้วยซ้ำในบางที และในบางเรื่อง .. ให้ทำเป็นนิ่งๆ เฉยๆ บ้าง อย่าโวยวาย อย่าแสดงความรู้สึกอะไรออกไปมากมาย โมโหให้น้อย มีความสุขให้มาก การแสดงออกเวลารู้สึกไม่พอใจ มันก็ใช่ว่าจะเป็นทางออกที่ดีเสมอไป มีแต่จะยิ่งทำให้คนอื่นมองเราในแง่ลบแทน . อย่าได้เอาความโกรธเพียงชั่วคราว ไปแลกเปลี่ยนกับความรู้สึกดีๆ ที่เขามีให้ ยิ่งโตยิ่งต้องใช้สติมากขึ้น พิจารณาทุกเรื่องให้ดี ก่อนพูด ก่อนคิด ก่อนตัดสินใจอะไรลงไป เพราะไม่ใช่ทุกคนรักหรือชื่นชมในตัวเรา ถ้าเราเผลอทำตัวไม่ถูกไม่ควรไป คนรอเหยียบ…
มีเด็กชายคนนึงอยากเลี้ยงปลาทองเขาขอร้องให้พ่อซื้อให้ พ่อก็ซื้อให้ตามที่ลูกชายร้องขอเด็กชายดีใจเฝ้าดูแล เอาใจใส่เล่นกับปลาทองทุกวัน เมื่อเวลาผ่านไป เด็กชายเริ่มเบื่อและเจอสิ่งอื่นที่น่าสนใจกว่า เขาทิ้งปลาทองไว้ในตู้ เขาไม่เล่นกับปลาทองเหมือนเช่นเคย ทว่า ทุกครั้งที่ปลาทองเห็นหน้าเด็กชาย ปลาทองมักจะกระโดดขึ้นผิวน้ำไปมาด้วยความดีใจ หวังเพื่อให้เด็กชายหันมาสนใจ แต่กลับไม่มีวี่แววของเด็กชาย วันนึง เมื่อเด็กชายสังเกตุเห็นว่า ปลาทองของเขาเงียบผิดปกติ เขาจึงลองเคาะตู้กระจกใสหวังเพื่อเรียกปลาทองตัวน้อย ทว่า ปลาทองได้จากไปเสียแล้ว เด็กชายเสียใจและเสียดายว่า ช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาปล่อยปะละเลยบางสิ่ง กว่าจะรู้ตัวก็ไม่อาจแก้ไขอะไรได้อีกแล้ว บางครั้ง คนเรามักจะมองข้ามสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวมากที่สุด และเลือกที่จะให้ความสำคัญกับสิ่งที่อยู่ไกลตัว จนเมื่อถึงวันหนึ่ง สิ่งที่เราคิดว่า “มันยังคงอยู่ตรงนี้ ” มันอาจจะไม่มีอยู่อีกแล้วก็ได้…