เวลาเรา “ พูด ” ถึงคนอื่น ไม่ได้บ่งบอกว่า
“ เขาเป็นคนยังไง ” แต่บ่งบอกว่า “ เราเป็นคนยังไง ”
เวลาเรา “ วิจารณ์ ” คนอื่น ไม่ได้บ่งบอกว่า
“ ผลงานเขาไม่ดีพอ ” แต่บ่งบอกว่า “ เราไม่มีอะไรทำมากพอ ”
เวลาเรา “ ดูถูก ” คนอื่น ไม่ได้บ่งบอกว่า
“ เขาด้อยกว่าเรา ” แต่บ่งบอกว่า “ เราพยายามเหนือกว่าเขา ”
เวลา เรา “ หัวเราะเยาะ ” คนอื่น ไม่ได้บ่งบอกว่า
“ เขาน่าขำ ” แต่บ่งบอกว่า “ เราไม่มีความสุข ”
เวลาเรา “ เหน็บแนม ” คนอื่น ไม่ได้บ่งบอกว่า
“ เขาทำผิด ” แต่บ่งบอกว่า “ เราผิดปกติทางจิตใจ ”
อย่าใช้การ “ ทำร้าย ” คนอื่น “ ทำลาย ”ตัวเอง
“ ชีวิตคนเรา ” ยิ่งเรียบง่ายยิ่งมี “ ความสุข ”
เพราะ “ความสุข ”เป็นพี่น้อง กับ “ ความเรียบง่าย ”
จงใช้ชีวิตอย่าง “ คนธรรมดา ” แต่ ใช้ปัญญา อย่าง “ นักปราชญ์ ”
รู้จักยอม รู้จักหยุด รู้จักเย็น “ ชีวิต ”จะราบรื่นมากขึ้น
ธรรมทาน : ท่าน ว.วชิรเมธี
