เราอาจขาดพร่องในทุกสิ่ง
แต่สิ่งที่ไม่ควรขาดพร่อง ก็คือ “มโนธรรม”
กระดาษไม่อาจห่อไฟได้ฉันใด
จริงหรือเท็จย่อมปรากฏแจ้งในวันใดวันหนึ่ง
ไม่มีกำแพงใดที่ต้านลมได้ชั่วนาตาปี
ดีหรือร้ายย่อมทะลุทะลวงให้เห็นได้ในวันหนึ่ง
คลำหัวใจก่อนที่จะพูดอะไร
ถามมโนธรรมก่อนที่จะทำสิ่งใด
ไม่ทำอะไรที่ผิดต่อมโนธรรม
จะกลัวผีมาเคาะประตูในยามค่ำคืนทำไม
ไม่โกหกปลิ้นปล้อน
จะกลัวเล่ห์เหลี่ยมของคนอื่นไปไย
ร่ำรวยเงินตรา สูงในฐานะบรรดาศักดิ์แต่ไร้มโนธรรม
รวยไปมีตำแหน่งไปก็ไม่มีใครนับถือ
ต่อให้นับถือ ก็แค่ต่อหน้าเท่านั้น
ยากจนและต่ำต้อยด้อยฐานะแต่เปี่ยมมโนธรรม
จนยังไงต่ำต้อยอย่างไรใครก็นับถือ
มิใช่ต่อหน้าแม้ลับหลังก็ยังเลื่อมใส
ร่ำรวยหรือยากจน
พอสิ้นใจก็กลายเป็นดิน ไม่เผาก็ฝัง
คนตายไว้ชื่อ ช้างตายไว้งา
เกิดมาเป็นคน อย่าจนมโนธรรม
ขอบคุณท่านเจ้าของบทความ
