คุณหมอสาวแชร์เรื่องราวดีๆ เดินป่าพลาดลื่นจนกระดูกหัก จนท.อุทยานฯ ผลัดกันแบกหาม เดินลงทางลาดชันกว่า 7 กม. เผยเป็นครั้งแรกที่รู้ซึ้งถึงคำว่า “หนี้ชีวิต”
วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2566 เพจเฟซบุ๊ก อยากดังเดี๋ยวจัดให้ รีเทริน์ part 6 โพสต์ข้อความระบุว่า เติมพลังบวกกับเรื่องดีๆของเพื่อนสมาชิกเพจ
สวัสดีค่ะ ดิฉันขออนุญาตส่งเรื่องราวมาแชร์นะคะ ทุกวันนี้เราพบเจอเรื่องลบๆ ความขัดแย้ง ความรุนแรงมากมาย แต่ดิฉันได้มีโอกาสไปพบเรื่องดีๆ คนดีๆ ที่เค้าไม่ได้อย่างดัง แต่ดิฉันอยากให้มีคนได้รับรู้ถึงคุณความดีของพวกเค้าค่ะ
ดิฉันเป็นแพทย์สาว (ใหญ่) ที่ทำงานในสาขาที่อยู่กับความเป็นความตายมาตลอด สิ่งที่ทำแล้วมีความสุขและเติมพลังชีวิตคือการเดินป่า วีคนี้ 25-26 กุมภา ดิฉันโชคดีมากพอที่ได้ไปสัมผัสอากาศบริสุทธิ์ ธรรมชาติที่สมบูรณ์แห่งเขาหลวงประจวบ แต่ทว่าขาเดินลง ออกก้าวเดินเพียงไม่กี่ร้อยเมตร เพียงเสี้ยววินาทีดิฉันลื่นล้มและได้ยินเสียงดังกร๊อบจากข้อเท้าซ้าย
ดินฉันไม่สามารถยืนลงน้ำหนักได้เต็มทึ่ พี่ๆเจ้าหน้าที่อุทยานคือ “คุณหนึ่ง” และ “พี่เตา” ผลัดกันแบกดิฉันใส่หลัง เดินลงมาบนระยะทางที่ลาดชันกว่า 7กิโลเมตร เพื่อนๆร่วมทริปก็ไม่รีรอที่จะมาเอากระเป๋าของฉันและของพี่เจ้าหน้าที่มาช่วยกันถือ แบกหามลงเขากันมา
ตลอดชีวิตที่ทำงานอยู่กับความเป็นความตาย เป็นครั้งแรกที่รู้ซึ้งกับตัวเองถึงคำว้า”หนี้ชีวิต” และในห้วงขณะที่เราเจอความผิดหวัง ความสับสนในชีวิตซ้ำๆ ดิฉันก็ได้มาเจอความบริสุทธิ์ ไม่ใช่แค่ผืนป่า แต่คือจิตใจของเพื่อนมนุษย์ ที่ทำดีโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน คุณเกลอหนึ่ง เอ่ยปลอบตลอดทางว่า “มาด้วยกัน กลับด้วยกัน”
ตอนนี้ แม้ตัวของดิฉันจะลีบเล็กด้วยความเกรงใจ ความรู้สึกผิดต่อเพื่อนร่วมทางทุกคน แต่หัวใจ (และข้อเท้า) ของดิฉันกลับพองโต ที่ได้ประจักษ์ว่า สังคมเรายังมีคุณความดีอยู่ทั่วทุกหนแห่ง ตอนนี้อยู่ห้องฉุกเฉิน สรุปกระดูกหัก ใส่เฝือกเรียบร้อย
ขอบคุณมากๆนะคะ ถ้ามีโอกาสได้อ่านมาถึงตรงนี้ ขอบคุณค่ะ