อดีตหนุ่มเรียนดี จู่ ๆ หายตัวไป 10 ปี พ่อแม่ใจสลายหลังรู้เหตุผล ได้เจอกันในวันที่สายไป กลายเป็นเรื่องราวบีบหัวใจ เมื่อความคาดหวังกดดันชีวิตลูก
ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับข้อมูล
วันที่ 9 สิงหาคม 2568 เว็บไซต์ Soha รายงานเรื่องราวของ หวังกัง เด็กหนุ่มนักเรียนดีเด่นซึ่งเป็นเหมือนความหวังของครอบครัว แต่วันหนึ่งเขากลับหายตัวไปอย่างลึกลับ โดยที่พ่อแม่ไม่สามารถติดต่อได้ กระทั่งเวลาผ่านไป 10 ปี ความจริงในอดีตจึงปรากฏ แต่กว่าจะถึงเวลานั้นทุกอย่างก็สายเกินกาล กลายเป็นเรื่องใจสลายที่สอนใจครอบครัวอื่น ๆ ได้เป็นอย่างดี
หวังกัง เกิดมาในหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มณฑลหูเป่ย์ ทางตอนเหนือของจีน พ่อของเขาเป็นครูมัธยมของโรงเรียนชน ส่วนแม่เป็นเกษตรกร ตั้งแต่วัยเยาว์พ่อของเขามักพร่ำสอนให้ลูกตั้งใจเรียน ปั้นลูกให้เป็นเด็กเรียนเก่ง ด้วยความคาดหวังว่าอนาคตที่สดใสของลูกชาย จะช่วยทำให้ครอบครัวหลุดพ้นจากความยากจนได้
ยิ่งเมื่อลูกชายเข้าเรียนมัธยมปลายได้ด้วยผลการเรียนดีเยี่ยม
พ่อก็เชื่อมั่นว่าลูกต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยดัง ๆ ได้อย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตาม ด้วยความกดดันด้านการเรียน
ประกอบกับขาดความเอาใจใส่จากพ่อแม่ ในที่สุดหวังกังก็เริ่มออกนอกลู่นอกทาง
กระทั่งปีสุดท้ายในชั้นมัธยมปลาย
ครูประจำชั้นได้แจ้งพ่อแม่ของหวังกังให้ทราบถึงพฤติกรรมของเด็กหนุ่ม
ที่เกียจคร้านและมักจะหนีออกจากหอพักไปเล่นเกมอยู่เสมอ
พ่อรู้เรื่องก็โกรธมาก เขารีบไปโรงเรียนและตำหนิลูกชายต่อหน้าเพื่อน ๆ
ซึ่งหวังกังก็ยอมรับผิด และสัญญาจะกลับมาตั้งใจเรียนใหม่
จนในที่สุดเขาก็สอบเขามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีอู่ฮั่น
กลายมาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเพียงไม่กี่คนของหมู่บ้าน
แม้หวังกังจะเข้าเรียนภาควิศวกรรมเคมี
ซึ่งไม่ต้องกังวลเรื่องการหางานหลังเรียนจบ แต่พ่อของเขายังไม่พอใจ
พ่อมองว่าสถาบันดังกล่าวยังมีชื่อเสียงไม่มากพอ
ต้องการให้ลูกสอบเข้าสถาบันอื่น แต่แม้พ่อจะกดดันอย่างหนัก
หวังกังก็ไม่สนใจ เขาตัดสินใจเรียนที่นี่เพราะไม่อยากรอไปอีกปี
หลังเข้ามหาวิทยาลัย
เด็กหนุ่มที่หลุดพ้นการควบคุมของพ่อแม่เริ่มติดเกมและแทบไม่กลับบ้าน
จนเมื่อเข้าสู่ชั้นปีที่ 2 อาจารย์ที่ปรึกษาได้ติดต่อหาครอบครัว
แจ้งว่าหวังกังมักโดดเรียนและสอบตกหลายวิชา มีโอกาสที่จะเรียนไม่จบ
คราวนี้แม้พ่อจะดุด่า แต่หวังกังก็ไม่คิดที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ท้ายที่สุดเขาก็ไม่สามารถจบการศึกษาได้ตามกำหนด และเก็บข้าวของกลับบ้าน
แต่ก็แทบไม่พูดคุยกับพ่อแม่เลย
ไม่นานจากนั้น
หวังกังขอออกไปทำงาน โดยสัญญาว่าจะกลับมาเรียนและสอบปลายภาคให้จบ
พ่อตกลงและให้เงินลูกไว้ใช้จ่าย แต่หลังจากพ่อส่งลูกชายขึ้นรถไฟไปอู่ฮั่น
หวังกังก็ตัดขาดการติดต่อไปอย่างสิ้นเชิง
ผ่านไป 1 ปี พ่อไปตามหาลูกที่มหาวิทยาลัย
และพบว่าลูกชายไม่ได้กลับมาสอบปลายภาค ตอนนั้นเองที่พ่อแม่ถึงกับสิ้นหวัง
เพราะไม่รู้ลูกหายไปไหน
ความจริงแล้ว
หวังกังเอาเงินที่พ่อแม่ให้มาใช้ชีวิตอยู่ในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่
เขาหาเงินด้วยการเล่นเกม และดูแลบัญชีในเกมหลาย ๆ บัญชีพร้อมกัน
ด้วยทักษะการเล่นเกมที่ยอดเยี่ยม เขามีแฟน ๆ ติดตามมากมายบนโลกออนไลน์
บางคนยังมาดูเขาเล่นเกมและถ่ายคลิปไว้ด้วย
อย่างไรก็ตาม
การใช้ชีวิตแบบไม่ถูกสุขลักษณะในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ทำให้สุขภาพของเขาทรุดโทรม
เขาหาเงินได้แค่พอกิน แต่ไม่พอค่าเช่าห้อง แต่ละวันทำได้แค่นอนบนโซฟาเก่า ๆ
สูดหายใจเอาอากาศอับ ๆ ลงปอด นั่งเล่นเกมทุกวัน วันละหลายชั่วโมง
โดยแทบไม่ออกจากร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่เลย เป็นเวลา 9 ปี
แม้หวังกังจะมีอาการไอเรื้อรังอยู่หลายครั้ง จนเจ้าของร้านบอกให้เขาไปหาหมอ
แต่หวังกังก็เมินเฉย ไม่ไปตรวจร่างกายเพราะหมกมุ่นอยู่กับการเล่นเกม 20
บัญชีที่ตัวเองดูแล
กระทั่งวันหนึ่ง
หวังกังหมดสติที่ร้าน เจ้าของร้านจึงโทร. เรียกตำรวจ
และนำตัวเขาส่งโรงพยาบาลในสภาพหายใจลำบากและเจ็บปวด
เมื่อทางโรงพยาบาลได้รับข้อมูลจากตำรวจ จึงติดต่อหาครอบครัวของหวังกัง
พ่อแม่ที่ไม่ได้เจอหน้าลูกชายมา 10 ปี รีบมาหาหวังกังที่โรงพยาบาล
แล้วก็ต้องช็อกกับสภาพของลูกชาย ที่ผอมแห้ง ผิวหนังหยาบกร้าน
ร่างกายอ่อนแอมาก ยิ่งเมื่อทราบผลการตรวจร่างกาย
ที่พบว่าหวังกังเป็นเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากวัณโรค และยังมีโรคร้ายอื่น ๆ
พ่อแม่ก็ใจสลาย ทำได้แค่ปล่อยโฮออกมา
ตอนนั้นเองที่หวังกังยอมสารภาพ ว่าสาเหตุที่หนีออกจากบ้าน
เพราะเขาหวาดกลัวแรงกดดันจากพ่อ
และละอายใจที่ไม่สามารถทำตามความคาดหวังของพ่อได้ ยิ่งเมื่อเห็นเพื่อน ๆ
ประสบความสำเร็จ เขาก็ยิ่งรู้สึกด้อยค่าและล้มเหลว เลยหนีออกจากโลกความจริง
เขาไปสู่โลกของเกม ที่มีแต่คนชื่นชมและยอมรับเขา
แม้ครอบครัวจะรู้ต้นตอของปัญหา แต่ทุกอย่างก็สายเกินแก้
หวังกังเสียชีวิตหลังเข้าโรงพยาบาลได้ 1 สัปดาห์
ท่ามกลางความปวดใจของครอบครัว
โดยพ่อยังคงโทษเกมออนไลน์ว่าเป็นสิ่งที่ทำลายลูกชาย
ขณะที่แม่ยังคงเศร้าทุกครั้งที่พูดถึงหวังกัง
เรื่องราวของหวังกังเป็นเสมือนกระจกเงาที่สะท้อนให้เห็นถึงผลกระทบของความกดดันจากครอบครัว
กับการหนีความจริงโดยปล่อยให้ปัญหาค้างคา จนไม่สามารถย้อนกลับมาได้
ขอบคุณข้อมูลจาก Soha