สาวตามหาพ่อแม่แท้ ๆ หวังได้เจอหน้าเป็นครั้งแรก ยอมเดินทางไกล 1,000 กิโลเมตร ไม่คาดคิดจะจบลงด้วยน้ำตา ฝันสลาย เหมือนถูกทอดทิ้งซ้ำ
วันที่ 12 ธันวาคม 2566 เว็บไซต์ไชน่าเพรส รายงานเรื่องของ เสี่ยวจ้าว (นามสมมติ) หญิงวัย 33 ปี จากมณฑลซานตง ประเทศจีน เธอเป็นเด็กกำพร้าที่พ่อแม่บุญธรรมรับตัวมาจากสถานสงเคราะห์ตั้งแต่ยังเด็ก และใช้ชีวิตอยู่ด้วยความราบรื่น จนเมื่อเสี่ยวจ้าวโตขึ้น พ่อแม่บุญธรรมก็ใจกว้างพอที่จะสนับสนุนเธอให้ออกตามหาพ่อแม่แท้ ๆ แต่ไม่คาดคิดเลยว่าการพบเจอที่เธอเฝ้าฝันมาแสนนาน จะจบลงด้วยน้ำตา
ด้วยความช่วยเหลือจากตำรวจและฐานข้อมูลดีเอ็นเอ พบว่าดีเอ็นเอของเธอนั้นตรงกับคู่รักในเมืองเช่าซิง มณฑลเจ้อเจียง ซึ่งนั่นทำให้เสี่ยวจ้าวดีใจมาก ต่อให้ระยะห่างจากมณฑลซานตง ไปยังเมืองที่พ่อแม่แท้ ๆ อาศัยอยู่ จะห่างไกลกว่า 1,000 กิโลเมตร เธอก็ยินดีที่จะเดินทางไปหาพวกเขา
เนื่องจากประเทศจีนมีคดีคนหายอยู่มากมาย พ่อแม่หลายคนจึงมักทำการตรวจดีเอ็นเอ เพื่อบันทึกไว้ในฐานข้อมูลของรัฐ ด้วยความหวังว่าสักวันหนึ่งจะได้พบกับลูกที่หายไป การที่เธอเจอพ่อแม่จากฐานข้อมูลนั้น ทำให้หญิงสาวเชื่อมั่นว่าพ่อแม่เองก็ตามหาเธออยู่เช่นกัน
จากคลิปที่ทางตำรวจถ่ายไว้เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม
พบว่าเสี่ยวจ้าวเดินทางไปหาพ่อแม่ด้วยความตื่นเต้น
จนเมื่อไปถึงเมืองที่พ่อแม่อาศัยอยู่
อารมณ์ที่ท่วมท้นทำให้เธอถึงกับร้องไห้ แม้พ่อแม่จะไม่ได้จัดพิธีต้อนรับ
เธอก็ยังรู้สึกมีความสุขและเฝ้ารอที่จะได้เจอหน้า
ระหว่างอยู่บนรถ เสี่ยวจ้าวถามตำรวจทั้งเสียงสะอื้นว่า “ครอบครัวฉันเป็นยังไงบ้าง พ่อแม่ของฉันทำงานอะไร” ทุกครั้งที่พูดถึงพ่อแม่แท้ ๆ หญิงสาวไม่อาจเก็บท่าทีตื่นเต้นได้
อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาที่เสี่ยวจ้าวเฝ้ารอมาถึงจริง ๆ
ทุกอย่างกลับไม่เป็นไปดังที่คาดหวังไว้ เพียงคนเดียวที่มาพบเสี่ยวจ้าว
ก็คือพ่อแท้ ๆ ที่มีท่าทีเย็นชา ขณะที่แม่แท้ ๆ
ของเธอกับน้องสาวโดยสายเลือด ไม่ยอมที่จะมาพบ
รวมถึงไม่ยินดีจะให้เธอตามไปหาที่บ้านด้วย
เมื่อได้เห็นท่าทีจากครอบครัวแท้
ๆ กับผู้เป็นพ่อที่แค่มาเจอหน้าเธอ โดยไม่คิดจะรับเธอกลับไปบ้านนั้น
ทำให้เสี่ยวจ้าวถึงกับใจสลาย เธอรู้ได้ทันทีว่าตัวเองเป็นเด็กที่ถูกทิ้ง
และในตอนนี้พวกเขาก็ไม่ได้ต้อนรับเธอเลย
แต่ถึงอย่างนั้น เสี่ยวจ้าวก็ไม่บ่นอะไร
เธอแค่หันไปคุยกับพ่อเพื่อจะบอกให้เขารับรู้ว่า ที่เธอตามหาพวกเขานั้น
เป็นเพราะเธอแค่อยากรู้เท่านั้นว่าพ่อแม่แท้ ๆ ทำอะไร เป็นอย่างไรบ้าง
ไม่ได้หวังจะมาพึ่งพาอะไรพวกเขา
ขณะที่พ่อแท้ ๆ ของเธอเพียงแค่พูดกับเธอด้วยท่าทีนิ่งเฉยว่า “ฉันรู้ ฉันเป็นหนี้เธอ ฉันบอกพวกเขาไปแล้ว”
ได้ฟังคำของพ่อเสี่ยวจ้าวก็เข้าใจดี
เพราะแม้พ่อจะรู้ว่าเธอเป็นสายเลือด แต่เมื่อคนอื่นในบ้านไม่ยอมรับ
เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ดังนั้นเสี่ยวจ้าวจึงตอบกลับเพียงว่า
“ไม่มีอะไรติดค้างทั้งนั้น ฉันแค่อยากมาเจอ และอยากรู้ว่าพวกคุณเป็นยังไง”
“ฉันคิดมาตลอดว่าพวกคุณกำลังตกระกำลำบาก ฉันเป็นห่วงพวกคุณมาก ๆ”
เสี่ยวจ้าว กล่าว
ตอนที่เธอพูดประโยคนี้เธอก็อยู่ในสภาพที่ร้องไห้อย่างสุดกลั้น
ทำได้แค่ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา
เมื่อเห็นความเป็นห่วงของลูกสาว พ่อแท้ ๆ ก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไม่ต้องร้องไห้ ตอนนี้พวกเรามีชีวิตที่ดีแล้ว”
ขณะที่เสี่ยวจ้าวยังบอกพ่ออีกว่า
“ฉันก็อยู่ดีทางนี้ คุณไม่ต้องเป็นห่วงอะไรฉัน
ครอบครัวที่เลี้ยงฉันมาน่ารักมาก” และเธอยังบอกพ่อแท้ ๆ
อีกว่าหากพวกเขายินดีมาหาเธอที่ซานตง เธอก็ยินดีจะดูแลพวกเขายามแก่ชรา
ทั้งนี้ รายงานเผยว่าพ่อแม่บุญธรรมของเสี่ยวจ้าวมีฐานะค่อนข้างดี
เสี่ยวจ้าวอยู่กับพวกเขามาตั้งแต่จำความได้
แม้ต่อมาพ่อแม่บุญธรรมจะมีลูกชาย
พวกเขาก็ยังรักและเลี้ยงดูเสี่ยวจ้าวเหมือนลูกแท้ ๆ
เธอจึงได้รับการศึกษาอบรมมาอย่างดี ตอนนี้เธอเองก็แต่งงานแล้ว
ทั้งเสี่ยวจ้าวและสามีต่างก็ทำธุรกิจ
ดังนั้นเธอจึงไม่ได้ลำบากจนหวังจะมาให้พ่อแม่แท้ ๆ ดูแลแต่อย่างใด
สิ่งที่เธอต้องการมีเพียงได้เจอพ่อแม่แท้ ๆ อีกครั้ง แม้ว่าการพบเจอในครั้งนี้จะไม่ได้เป็นไปอย่างที่เธอคาดหวังไว้ก็ตาม
เรื่องในครั้งนี้กลายมาเป็นประเด็นที่มีชาวเน็ตเข้ามาถกเถียงกันอย่างมาก
ขณะที่ชาวเน็ตจากมณฑลซานตง ได้คอมเมนต์สนับสนุนเธอ เช่น “กลับมาเถอะ
พวกเราในซานตงจะซัปพอร์ตเธอเอง” ในขณะที่คนจากมณฑลเจ้อเจียง คอมเมนต์ว่า
“ในนามของคนจากเจ้อเจียง ฉันต้องขอโทษเธอจริง ๆ”
ขอบคุณข้อมูลจาก China Press, 163.com
