Community Spotlight – February 21, 2019 Edition

**สวัสดีคะท่านผู้อ่านและเพื่อนๆที่รัก

**เดือนกุมภาพันธ์ถือว่าเป็นเดือนอันแสนสนุก มีคนเป็นจำนวนมากมารวมตัวกันในอีเว้นท์ต่างๆเป็นตัวแทนที่อีเว้นท์วัฒนธรรมไทย (The Culture) และฉลองวันแห่งความรัก

**ทุกคนที่ได้มาร่วมเดินในขบวนพาเหรด ฉลองเทศกาลตรุษจีนมีความสนุกสนานกันทั่วหน้า ดิฉันได้ถ่ายรูปใบหน้าอันยิ้มแย้มแจ่มใสสวยๆไว้มากมาย ถึงแม้ว่าอากาศจะหนาวเหน็บ แต่ก็ไม่มีใครยอมสยบให้กับมัน แต่ละคนแสดงถึงความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมไทยของพวกเขา เดินร่วมกันเสมือนขุนศึกต่อสู้กับความหนาวเหน็บ ทุกคนต่างฟ้อนรำและร้องเพลงร่วมกันอย่างสนุกสนาน และพร้อมเพียงกัน สำหรับดิฉันแล้ว มันเป็นภาพที่น่ารักมากที่เห็นชุมชนไทยมีความสุขร่าเริงกันอย่างนี้

**เหมือนกับที่ดิฉันเคยพูดไว้แล้ว คือปีนี้เป็นปีสุดท้ายที่ดิฉันจะจัดขบวนพาเหรด ดังนั้น ขบวนพาเหรดปีสุดท้ายนี้จะอยู่ในความทรงจำของดิฉันอย่างไม่รู้ลืมตลอดไป ดิฉันขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเป็นส่วนในอีเว้นท์พิเศษนี้ ทุกคนได้ส่งแสงโชติช่วงไปทั่วเหมือนกับดวงดาว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดิฉันต้องขอขอบคุณ เจี๊ยบ เชนี่ย์ (Jiab Chaney) ที่ได้จัดหาชุดไทยมาให้กับทุกคนที่ต้องการสวมใส่เดินไปกับขบวนพาเหรด มีคนจำนวนมากที่เดินเข้ามาบอกกับดิฉันว่า พวกเขารู้สึกว่ากลุ่มคนไทย – Thai Group – มีชุดแต่งตัวสวยที่สุดในขบวนพาเหรด แล้วดิฉันก็เห็นด้วยกับพวกเขา มันเป็นขนาดพอดีตัว และความภูมิใจที่เป็นคนไทย – Thai Pride – เป็นที่ปิติยินดีของทุกคนในวันนั้น และรูปที่ถ่ายออกมาทั้งหมดนั้นก็สวยหล่อยิ้มแย้มแจ่มใสกันทุกคน

**ขอขอบคุณเป็นพิเศษกับลุงพิชัย ทองศิริ ที่ให้ ไดแอน ลูกสาวยืมรถบรรทุกมาใช้ในขบวนพาเหรด พวกเรารู้สึกซาบซึ้งสำหรับความช่วยเหลือของท่านคะ “Papa T” และขอบใจ ไดแอน ที่สวมชุดมาชแมลโลว์ ซึ่งพวกเราตั้งชื่อให้ว่า “Thai Marshmallow” มาช่วยเหลือ เดินโบกธงไตรรงค์นำขบวนชุมชนไทย
[metaslider id=”13658″]

**หลังจากขบวนพาเหรดสิ้นสุดลงแล้ว ดิฉันรู้สึกภูมิใจมากที่ได้เสนอกลุ่มนาฎศิลป์มรดกไทย – Thai Heritage Dance Group – ไปแสดงบนเวที Container Park Stage เด็กๆฟ้อนรำได้สวยงามมากต่อหน้าฝูงชนจำนวนมากที่มาเที่ยวงานเทศกาลตรุษจีน พวกเขาทำให้พ่อแม่และคุณครูผู้สอนภาคภูมิใจอย่างมาก และหลังจากนั้น คนส่วนมากก็ไปร่วมรับประทานอาหารกลางวันกันที่ร้านอาหาร Thai Pepper และดิฉันมีโอกาสได้นั่งพูดคุยกับคุณแม่บางท่านของกลุ่มนาฎศิลปมรดกไทยพร้อมกับ คุณครูขวัญแก้ว อยู่เปี่ยม ดิฉันรู้สึกซาบซึ้งใจมากที่ได้รับฟังเรื่องราวส่วนตัวของพวกเขา และดิฉันก็ประทับใจกับข้อผูกพันที่ให้ลูกหลานของพวกเขานั้นเรียนรู้เกี่ยวกับมรดกไทย

**ดิฉันก็มีความปิติยินดีอย่างยิ่งอีกด้วยที่ได้แนะนำเด็กๆของกลุ่มนาฎศิลป์มรดกไทย – Thai Heritage Dance Group – กับชุมชนชาวเวียดนาม พวกเขาไปแสดงที่โบสถ์เวียดนามแคธอลิค Lady of Lavang เมื่อวันอาทิตย์ที่ 10 กัมภาพันธ์ที่ผ่านมา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลองเทศกาลตรุษจีน วันนั้น ถึงแม้ว่าจะมีลมแรง แต่พวกเด็กๆของราได้รับความสนุกสนามกับประสบการณ์ที่ได้ไปแสดงในสถานที่และวัฒนธรรมใหม่ๆ ชุมชนเวียดนามดีใจกันมากที่ได้พวกเด็กๆของเรามาเป็นแขก พร้อมกับขอบคุณคุณแม่ๆทั้งหลายที่นำลูกหลานมาแสดงในโอกาสนี้ ซึ่งถือว่าเป็นงานหนักและต้องอุทิศตัวเองพาพวกเด็กๆไปแสดงตามงานอีเว้นท์ต่างๆ

**ดิฉันต้องขอขอบคุณ คุณเจี๊ยบ เชนี่ย์ เป็นพิเศษที่ติดต่อดิฉันให้รู้จักกับกลุ่มมรดกไทย – Thai Heritage Group – ดิฉันสามารถพึ่งพาเธอได้เสมอ เธอได้ช่วยเหลือดิฉันมาอย่างสม่ำเสมอกับงานอีเว้นท์ทางวัฒนธรรมต่างๆ และขอขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่เธอช่วยเหลือมาด้วยความจริงใจ เจี๊ยบเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของครอบครัวเรามานมนานแล้ว เมื่อ เจนนิเฟอร์ ลูกสาวของเธอยังเล็กๆอยู่ พวกเขามักจะไปตามงานอีเว้นท์ต่างๆในฐานะเป็นแขกของดิฉันและแสดงฟ้อนรำไทย พวกเรามีความสนุกสนานอยู่เสมอกับประสบการณ์ใหม่ๆ ถึงแม้ว่าตอนนี้ เจนนิเฟอร์ โตเป็นสาวแล้วก็ตาม และเลิกแสดงรำไทยไปแล้ว เจี๊ยบก็ยังไปตามงานอีเว้นท์ต่างๆเพื่อสนับสนุนเด็กๆของกลุ่มมรดกไทย แล้วเธอก็ไปชมการแสดงของพวกเด็กๆที่ Lady of Lavang Catholic Vietnamese Church เมื่อวันที่ 10 ก.พ.ที่ผ่านมา ฉันมองดูพวกเด็กๆวิ่งเข้ามากอดเธอแล้วเรียกเธอว่า “ป้าเจี๊ยบ”

มันมีความหมายมากสำหรับพวกเขาที่เห็น ป้าเจี๊ยบ อยู่ที่นั่น เรื่องนี้ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญสำหรับกลุ่มเยาวชนที่ได้รับการสนับสนุนจากพวกผู้ใหญ่แล้วก็จากพ่อแม่ของพวกเขาเหมือนกัน มันทำให้ดิฉันต้องการจัดงานอีเว้นท์ให้กับพวกเด็กๆและพ่อแม่ของพวกเขาต่อไป คุณแม่ของดิฉันเป็นเหตุผลสำคัญว่าทำไม ดิฉันถึงสนับสนุนส่งเสริมวัฒนธรรมไทยมากที่สุดเท่าที่ดิฉันจะทำได้ ทุกคนมาบอกดิฉันอยู่เสมอมาว่า ดิฉันมองดูเหมือนคนอเมริกันทุกกระเบียดนิ้ว….. และดิฉันก็เติบโตขึ้นมากับวิถีทางของคนอเมริกัน….. แต่คุณแม่ของดิฉันเป็นคนไทย และดิฉันก็รักและให้เกียรติเธอมาก

**คุณแม่ของดิฉันยังไม่สามารถไปตามงานอีเว้นท์ต่างๆได้ แต่เมื่อดิฉันกลับไปบ้านแล้ว ดิฉันก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง เธอภูมิใจมากที่ได้รับฟังว่า พวกเด็กๆได้มีโอกาสไปแสดงความสามารถของพวกเขาตามสถานที่ต่างๆ ตอนที่ดิฉันยังเล็กๆอยู่ ตอนนั้นยังไม่มีชั้นเรียนสอนภาษาไทย ดังนั้น ดิฉันจึงสนับสนุนส่งเสริมการเรียนของพวกเขา ขณะนี้ ดิฉันกำลังทำงานกับโครงการสนุกๆอยู่หลายโครงการ และดิฉันมองเห็นโอกาสอันใหญ่หลวงในอนาคตสำหรับดาราที่กำลังจะรุ่งโรจน์เหล่านี้

ดร.คริสเตียน จิโอวานนี จิตวิทยาดุษฎีบัญฑิต
Dr. Christian Giovanni Psy.D.
[metaslider id=”13737″]
**พบกันใหม่ฉบับหน้า…. สวัสดีคะ!
**ขอให้มีแต่ความสุข….และโอบอ้อมอารีย์ช่วยเหลือซี่งกันและกัน!