อลิซ ซีโบลด์ นักเขียนดังขอโทษ หลังชี้ตัวคนผิด ทำติดคุกฟรี 16 ปี คดีข่มขืนที่โด่งดัง หลังเขียนเล่าความทุกข์ผ่านหนังสือ กลายเป็นตราบาปติดตัวคนบริสุทธิ์
อลิซ ซีโบลด์ (ขวา)
ภาพจาก JOHN STILLWELL / POOL / AFP
วันที่ 30 พฤศจิกายน 2564 เว็บไซต์นิวยอร์กไทม์ส รายงานว่า อลิซ ซีโบลด์ (Alice Sebold) นักเขียนชื่อดังชาวอเมริกัน เจ้าของผลงานขายดีอย่าง “Lucky” ซึ่งเป็นหนังสือบันทึกเรื่องราวของเธอ และนวนิยายเรื่อง “The Lovely Bones” ได้ออกแถลงการณ์เพื่อขอโทษชายคนหนึ่งที่ถูกตัดสินคดีอย่างผิดพลาด จนตกเป็นจำเลยในคดีที่เธอถูกข่มขืนและทำร้ายร่างกาย หลังจากที่เธอเป็นคนชี้ตัวเขาว่าเป็นคนร้าย ทำให้ชายคนนี้ต้องติดคุกฟรีนานถึง 16 ปี
คำขอโทษจากเหยื่อ สู่ชายที่ถูกกล่าวหา
คำขอโทษที่ถูกเปิดเผยสู่สาธารณะ มีขึ้นในช่วงเวลา 8 วัน หลังจากที่ผู้พิพากษาของศาลในเมืองซีราคิวส์ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐฯ มีคำสั่งเพิกถอนการพิจารณาคดีของ แอนโธนี เจ บรอดวอเทอร์ ชายวัย 61 ปี หลังการหารือร่วมกับอัยการเขตและทนายความของจำเลย พบว่ามีช่องโหว่ในการตัดสินคดีของเขา ทำให้เขาถูกตัดสินใจว่ามีความผิดในข้อหาข่มขืนและข้อหาอื่น ๆ จนต้องรับโทษจำคุกนาน 16 ปี (ก่อนจะถูกปล่อยตัวในปี 2541) และถูกบังคับให้ขึ้นทะเบียนเป็นผู้กระทำความผิดทางเพศ
จากแถลงการณ์ที่ถูกโพสต์ผ่านเว็บไซต์ Medium อลิซ ซีโบลด์ เผยว่า เธอรู้สึกเสียใจที่มีส่วนทำให้ชายผู้บริสุทธิ์ต้องถูกจองจำโดยไม่เจตนา เธอเสียใจอย่างยิ่งต่อความจริงที่ว่าชีวิตของเขาถูกปล้นไปอย่างไม่เป็นธรรม ซึ่งเธอทราบดีว่าไม่มีคำขอโทษใดจะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตของเขาได้ และเธอได้ใช้เวลาตลอด 2 สัปดาห์ทีผ่านมา เพื่อทำความเข้าใจว่าสิ่งต่าง ๆ นั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร
ทั้งนี้ เธอรู้สึกเสียใจที่การแสวงหาความยุติธรรมให้แก่ตัวเอง กลับกลายเป็นสิ่งที่ทำร้าย บรอดวอเทอร์ ตลอดช่วงเวลา 16 ปีที่เขาถูกจองจำ
ยอมรับคำขอโทษ เข้าใจต่างคนต่างก็เป็นเหยื่อ
อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากนักเขียนดังออกแถลงการณ์เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ทางผู้ที่ตกเป็นจำเลยสังคมมาเนิ่นนานอย่าง บรอดวอเทอร์ ก็ได้เปิดใจกับนิวยอร์กไทม์ส โดยชี้ว่า เขารู้สึกโล่งใจและขอบคุณในคำขอโทษจากซีโบลด์
“มันเป็นสิ่งที่ต้องใช้ความกล้าหาญอย่างมาก ซึ่งผมเดาว่าเธอต้องมีความกล้าและฝ่าฟันมรสุมมาเช่นเดียวกับผม การออกแถลงการณ์ฉบับนั้นมันเป็นเรื่องหนักสำหรับเธอ ผมเข้าใจว่าเธอเองก็เป็นเหยื่อ และตัวผมก็เป็นเหยื่อเช่นกัน” บรอดวอเทอร์ ระบุ
คดีความที่ถูกบอกเล่าผ้านหนังสือดัง
ในหนังสือ Lucky ที่ตีพิมพ์เมื่อปี 2542 เป็นบันทึกเรื่องราวของ อลิซ ซีโบลด์ ที่บอกเล่าความน่าสะพรึงกลัวและความทุกข์ทรมานที่เธอต้องเผชิญจากการตกเป็นเหยื่อถูกทำร้ายร่างกายและข่มขืน เมื่อครั้งที่เธอเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ซึ่งภายในหนังสือยังมีการเล่ารายละเอียดในการพิจารณาคดี รวมถึงการที่เธอระบุตัวชายคนหนึ่งว่าเป็นคนที่ก่อเหตุทำร้ายเธอ หลังเดินผ่านเขาบนถนน ในช่วงเวลาหลายเดือนหลังจากเกิดเหตุ
โดยพบว่าในตอนที่เกิดเหตุ ซีโบลด์ได้แจ้งเหตุกับทางตำรวจจนนำไปสู่การสอบสวน แต่ยังไม่สามารถระบุตัวผู้ต้องสงสัยได้ กระทั่งซีโบลด์ได้เดินผ่าน แอนโธนี เจ บรอดวอเทอร์ บนถนนในช่วงหลายเดือนต่อมา และจำได้ว่าเขาเป็นคนที่ข่มขืนเธอ ซึ่งเธอยังให้การมัดตัวเขาในชั้นศาลด้วย
ภายในหนังสือ Lucky ซึ่งมีการบอกเล่ารายละเอียดของการพิจารณาคดี ยังชี้ให้เห็นความจริงว่าภาพร่างคนร้ายตามคำบรรยายของเธอ ดูไม่เหมือนกับชายคนที่เธอชี้ตัวว่าเป็นผู้กระทำความผิด แต่ท้ายที่สุดหลังจากที่ซีโบลด์ได้ระบุตัวบรอดวอเทอร์ในชั้นศาล ก็มีการตัดสินให้เขามีความผิดจริงในข้อหาข่มขืนและข้อหาอื่น ๆ อีก 5 ข้อหา
ในขณะที่ Lucky กลายมาเป็นผลงานปูทางของ อลิซ ซีโบลด์ สู่เส้นทางนักเขียน ผลงานนวนิยายของเธอเรื่อง “The Lovely Bones” ซึ่งมีเนื้อหาบอกเล่าเกี่ยวกับการล่วงละเมิดทางเพศเช่นกัน ก็กลายมาเป็นผลงานขายดี มียอดขายหลายล้านเล่ม ได้รับความนิยมจนถูกนำไปดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์
แต่แม้เธอจะใช้นามสมมติอื่นในการกล่าวถึงบรอดวอเทอร์ในหนังสือของเธอ ชายคนนี้กลับต้องมีตราบาป จากการถูกตราหน้าว่าเป็นผู้กระทำผิดทางเพศ แม้หลังจากถูกปล่อยตัวออกจากเรือนจำมาแล้วก็ตาม
การต่อสู้อันแสนยาวนาน สู่วันที่โลกรู้ความจริง
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา บรอดวอเทอร์ยืนกรานในความบริสุทธิ์ของตัวเองเสมอมา เขาไม่เคยยอมรับผิด และเคยเข้ารับการทดสอบด้วยเครื่องจับเท็จ 2 ครั้ง ที่ผู้เชี่ยวชาญพิจารณาว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นความจริง เป็นเวลาหลายปีที่เขาพยายามจ้างทนายมาช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขา แต่ความพยายามนั้นไม่เคยประสบความสำเร็จ กระทั่งไม่นานมานี้ เมื่อแผนการนำหนังสือ Lucky ไปดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์ นำมาสู่การตั้งคำถามใหม่ ๆ ในคดีที่เกิดขึ้น
ทิโมธี แมคเคียนเท ซึ่งเป็นเอ็กซ์คลูซีฟโปรดิวเซอร์ของภาพยนตร์ดังกล่าว เปิดเผยว่า เขาเริ่มสงสัยในคำให้การของซีโบลด์ หลังจากได้อ่านบันทึกของเธอรวมถึงบทภาพยนตร์ การนำเสนอหลักฐานเพียงน้อยนิดในการพิจารณาคดีดังกล่าวทำให้เขารู้สึกงงงวย อย่างไรก็ตามหลังจากที่เขาตั้งคำถามเกี่ยวกับเนื้อเรื่อง ก็ทำให้เขาถูกไล่ออกจากทีมโปรดักชั่น
อย่างไรก็ตาม แมคเคียนเทตัดสินใจจ้างนักสืบเอกชนมาทำการตรวจสอบ ซึ่งหลังจากนักสืบได้พูดคุยกับบรอดวอเทอร์ ก็ทำให้ทางนักสืบเชื่อว่าชายคนนี้ถูกกล่าวหาอย่างไม่ถูกต้อง และแนะนำให้บรอดวอเทอร์ว่าจ้างทนาย ที่แชร์สำนักงานร่วมกับสำนักงานนักสืบของเขา ซึ่งในที่สุดก็มีความเคลื่อนไหวเพื่อเพิกถอนการพิจารณาคดีแก่บรอดวอเทอร์
ผู้ร้ายตัวจริง ยังคงลอยนวล
ในขณะที่บรอดวอเทอร์หลุดพ้นจากความผิดที่เขาไม่ได้เป็นคนก่อ และได้รับคำขอโทษจากนักเขียนดังกล่าว ซีโบลด์ยอมรับว่าเธอรู้สึกท้อแท้กับคำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบ และยังคงต้องต่อสู้ต่อไปกับความจริงที่เธออาจไม่มีวันได้รู้เลย ว่าใครกันแน่ที่เป็นคนทำร้ายเธอ
ขอบคุณข้อมูลจาก นิวยอร์กไทม์ส