
โรงละครสยามนิรมิต กรุงเทพฯ ปิดกิจการแล้ว หลังกระทบหนักจากโควิด 19 ปิดตำนาน 16 ปี ที่สร้างความประทับใจให้นักท่องเที่ยว ด้านสาขาที่ จ.ภูเก็ต ยังอยู่ แค่ปิดบริการชั่วคราว
วันที่ 10 กันยายน 2564 ฐานเศรษฐกิจ รายงานว่า แหล่งข่าวระดับสูงจากโรงละครสยามนิรมิต กรุงเทพฯ เปิดเผยว่า เมื่อวานนี้ (9 กันยายน) ทางผู้บริหารของสยามนิรมิต กรุงเทพฯ ได้แจ้งแก่พนักงานกว่า 200 คน จะขอปิดกิจการถาวร และจะจ่ายชดเชยพนักงานตามกฎหมายแรงงาน ซึ่งถือเป็นการปิดตำนานเกือบ 17 ปี อย่างเป็นทางการแล้ว
เหตุผลที่ตัดสินใจปิดกิจการนั้น เนื่องจากพื้นที่ของสยามนิรมิต กรุงเทพฯ จำนวน 24 ไร่ ซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามกับศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ปัจจุบันเหลือเช่าอีก 7 ปี แต่จากสถานการณ์ โควิด 19 กว่าเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวจะกลับมาเหมือนเดิมต้องใช้เวลาอีก 3 ปี ซึ่งไม่เพียงพอที่จะได้ทุนคืน เนื่องจากนักท่องเที่ยวหลักของโรงละครเป็นกลุ่มตลาดนักท่องเที่ยวจีน
ที่ผ่านมาโรงละครสยามนิรมิต กรุงเทพ ปิดกิจการชั่วคราวไปตั้งวันที่ 17 มีนาคม 2563 นับจากเกิดโควิด 19 และไม่เคยได้เปิดให้บริการอีกเลยจนถึงปัจจุบัน โดยมีการจ่ายเงินเดือนให้พนักงานอยู่ที่ 30% ให้พนักงาน Work From Home มาโดยตลอด ก่อนที่ล่าสุดผู้บริหารจึงตัดสินใจที่จะปิดกิจการถาวร
แนวทางหลังจากนี้ จะขนย้ายทรัพย์สินที่ใช้ในโรงละครบางส่วน ไปที่โรงละคร สยามนิรมิต ภูเก็ต บริเวณถนนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 หรือ ถนนบายพาส ต.รัษฎา อ.เมือง ภูเก็ต โดยสยามนิรมิต ภูเก็ต เป็นที่ดินของเจ้าของกิจการเอง ตั้งอยู่บนเนื้อที่ประมาณ 57 ไร่ ใช้งบลงทุนประมาณ 2,000 ล้านบาท ขณะนี้ก็ปิดกิจการชั่วคราวอยู่
สำหรับ สยามนิรมิต กรุงเทพฯ ดำเนินการมาตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม 2548 โดยบริษัทรัชดานิรมิต จำกัด เจ้าของ คือ พัณณิน กิตติพราภรณ์ เจ้าของเดียวกับดรีมเวิลด์ โดยใช้เงินลงทุน 1,500 ล้านบาท บนพื้นที่ 24 ไร่ สร้างเป็นโรงละครขนาด 2,000 ที่นั่ง ปกติมีห้องอาหารบริการอาหารบุฟเฟ่ต์นานาชาติ ให้บริการทั้งภายในอาคาร มีความจุรวม 1,500 ที่นั่ง มีที่จอดรถได้ 300 คัน
จุดเด่นของโรงละครสยามนิรมิต นอกจากจุดเด่นด้านการแสดงเช่น จำนวนนับแสดงกว่า 100 คน เทคนิคพิเศษนำเสนอวัฒนธรรมไทยอย่างยิ่งใหญ่ สยามนิรมิต ยังถูกบันทึกสถิติ Guinness World Records ว่าเป็นเวทีที่มีขนาดสูงใหญ่ที่สุดของโลกอีกด้วย
ทั้งนี้พบว่าผู้ใช้เฟซบุ๊กบางส่วนได้ออกมาโพสต์อำลาประสบการณ์ที่น่าประทับใจกับโรงละครสยามนิรมิต กรุงเทพฯ โดยรับว่าใจหายไม่น้อยที่โรงละครต้องปิดตัวลงแล้ว รวมทั้งยินดีที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งซึ่งได้ทำงานกับโรงละครแห่งนี้
