เพจอิมแพ็ค เมืองทองธานี เจอลูกทัวร์แวะมาเยี่ยม หลังเผยเอาพื้นที่ 50 ไร่มาปลูกกล้วย 10,000 ต้น อยากสร้างพื้นที่สีเขียว คนไม่ได้มองเป็นเรื่องรักธรรมชาติ แต่เป็นการเลี่ยงภาษี พ.ร.บ. ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562
ทั้งนี้ ได้มีการเผยภาพพื้นที่รกร้างของอิมแพ็ค ที่เปลี่ยนจากที่ดินแห้ง ๆ ที่ปรับหน้าดินและปลูกกล้วยกันมหาศาล โดยที่ทำตั้งแต่การลงหน่อ จนตอนนี้ต้นกล้วยเริ่มแตกใบเป็นต้นเล็ก ๆ และมีการจ้างคนให้มาดูแลสวนกล้วยอย่างเป็นกิจจะลักษณะ ตัดหญ้าอย่างดี แม้ตอนนี้จะยังไม่มีผลกล้วย แต่คาดว่าอีกไม่นานอาจจะได้เห็นผลกล้วยอย่างแน่นอน
ชาวเน็ตตั้งข้อสังเกต เหมือนปลูกกล้วยเลี่ยงภาษีมากกว่า
อย่างไรก็ตาม หลังโพสต์ดังกล่าวถูกเผยแพร่ออกไป ชาวเน็ตต่างพากันตั้งข้อสังเกตว่า วัตถุประสงค์ในการปลูกกล้วยดูเหมือนจะทำไปเพื่อลดหรือเลี่ยงการจ่ายภาษีที่ดินมากกว่า โดยมีคนให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า ตามพ.ร.บ. ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 ที่ดินแต่ละชนิด จะเสียภาษีแตกต่างกันออกไป ดังนี้
– ที่ดินเกษตรกรรม 0.01-0.1%
– ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย 0.02-0.1%
– ที่ดินพาณิชยกรรมและอุตสาหกรรม 0.3-0.7%
– ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ทิ้งว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำประโยชน์ 0.3-0.7%
โดยจะเห็นได้ว่า สำหรับที่ดินรกร้างในเมืองจำนวนมาก ที่รอวันพัฒนาเป็นโครงการต่าง ๆ หรือรอให้มีคนมาซื้อ เศรษฐีหรือเจ้าของที่ดินหลายคน จะเปลี่ยนที่ดินหมื่นล้านกลางเมืองให้กลายเป็นสวนเกษตร เพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษีที่ดินจำนวนมาก ซึ่งหากเป็นที่ดินเกษตรกรรม จะเสียภาษีร้อยละ 0.01-0.1 แต่หากเป็นที่ดินรกร้าง จะต้องเสียภาษีถึงร้อยละ 0.3-0.7
อย่างไรก็ตาม การจะปลูกพืชผักชนิดใดเพื่อให้เข้าข่ายการทำเกษตรแล้วนั้น จะพบว่ามีหลักเกณฑ์การใช้ประโยชน์ในการประกอบเกษตรกรรมกำกับเอาไว้อยู่ ซึ่งหลักเกณฑ์ในการใช้ประโยชน์ด้านเกษตรกรรมนั้นคือการ ทำนา ทำไร่ ทำสวน เลี้ยงสัตว์ เลี้ยงสัตว์น้ำ โดยหากต้องการปลูกกล้วยอย่างที่อิมแพ็คฯ ทำ จะต้องปลูกตั้งแต่ 200 ต้นต่อไร่ขึ้นไป และเมื่อรวมกับการลงทุนและเงินทุนในการจ้างคนมาดูแลสวนกล้วยกับภาษีที่เสียไป ก็นับว่าคุ้มค่ากว่าการทิ้งให้เป็นที่ดินรกร้างอยู่มาก
มองเป็นการทำการตลาดแบบ CSR
การตลาดแบบ CSR หรือ Corporate Social Responsibility คือ ความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมขององค์กร ซึ่งสามารถสร้างภาพลักษณ์และการประชาสัมพันธ์องค์กรได้อีกวิธีหนึ่ง สามารถแบ่งออกเป็น 4 ระดับ ดังนี้
1. ข้อกำหนดตามกฎหมาย คือ การปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายและกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง
2. ประโยชน์ทางเศรษฐกิจ คือ การคำนึงถึงการอยู่รอดและให้ผลตอบแทนแก่ผู้ถือหุ้นโดยไม่เบียดเบียนสังคม
3. จรรยาบรรณทางธุรกิจ คือ สามารถสร้างผลกำไรแก่ผู้ถือหุ้นและผู้ประกอบธุรกิจได้ พร้อมตอบแทนประโยชน์เพื่อสังคมมากขึ้น
4. ความสมัครใจ คือ การดำเนินธุรกิจควบคู่กับการปฏิบัติตามแนวทางของ CSR ด้วยความสมัครใจ เช่น การปลูกป่า การช่วยเหลือผู้ประสบภัย ก่อตั้งมูลนิธิ การบริจาคของบริษัท เป็นต้น
เกิดข้อโต้แย้งระหว่างชาวเน็ต
ฝ่ายหนึ่งมองว่าที่ดินดังกล่าวเป็นพื้นที่ขององค์กร เจ้าของจะทำอะไรก็ได้ การเลี่ยงภาษีแบบถูกกฎหมายไม่ใช่เรื่องผิด แต่เป็นหน้าที่ของรัฐต่างหากที่จะต้องออกกฎหมายหรือแก้ไขกฎหมายให้เป็นธรรม
ส่วนอีกฝ่ายมองว่า ถ้าอยากจะใจบุญช่วยเหลือสังคมขนาดนี้ บริจาคที่ดินให้รัฐเพื่อทำเป็นสวนสาธารณะก็ได้ สร้างพื้นที่สีเขียวให้คนในพื้นที่ จะเป็นประโยชน์กว่า อีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญคือ อย่าคุ้นชินกับสิ่งเหล่านี้ ประชาชนต้องตั้งคำถามกับเจ้าของกิจการที่กระทำแบบนี้ เพราะวันหนึ่งคนที่อาจจะต้องรับผลเสียก็คือลูกหลานของประชาชนเอง
ขอบคุณข้อมูลจาก เฟซบุ๊ก IMPACT Arena, Exhibition and Convention Center