ไพรวัลย์ วรรณบุตร โพสต์ชวนคิด หลังถูกพี่คนสนิทถาม ตั้งแต่สึกมา มีเพื่อนจริง ๆ สักคนหรือยัง จนต้องนั่งคิดถึงตอนนี้ ชี้วันที่เรายังมีประโยชน์คนก็เข้าหาดี แต่วันที่ประโยชน์หมดลงอาจทำร้ายกัน
ขณะที่ต่อมา (4 กุมภาพันธ์ 2565) ทิดไพรวัลย์ ก็ได้มีการโพสต์ข้อความชวนคิดผ่านทางหน้าเฟซบุ๊ก หลังถูกตั้งคำถามจากพี่สาวคนหนึ่งเกี่ยวกับเรื่อง “เพื่อน” ซึ่งทำให้ตนต้องกลับมานั่งคิดอยู่จนถึงตอนนี้
โดย ทิดไพรวัลย์ ระบุว่า ได้พบได้เจอ ได้เห็นอะไรหลาย ๆ อย่าง แล้วก็พลันให้นึกถึงคำพูดของพี่สาวที่น่ารักมาก ๆ คนหนึ่ง ที่เมื่อไม่กี่วันก่อนได้ถามตนขณะไปกินข้าวด้วยกันว่า “ไพรวัลย์ ตั้งแต่สึกมา ตอนนี้เธอมีเพื่อนจริงๆ สักคนหรือยัง”
ตนตอบกลับไปแบบคนสนิทที่หยอกล้อกันเล่นว่า “…มีเยอะแยะนะแม่ หนูมีคนรู้จักตั้งเยอะ เขาชวนหนูไปกินข้าว ไปทำนั้นทำนี่ แบบนี้เรียกเพื่อนได้ไหม…”
หลังจากที่ตนพูดไปแบบนั้น พี่สาวก็รีบพูดสวนผมขึ้นมาทันทีว่า
“…นั้นไม่ใช่เพื่อนนะไพรวัลย์ เพื่อนต้องไม่ใช่คนที่ชวนเธอไปกินข้าว จากนั้นก็คุยแต่เรื่องธุรกิจตั้งแต่คำแรกจนถึงคำสุดท้าย เพื่อนไม่ใช่คนที่เห็นว่าเธอเป็นตัวเงินตัวทองสำหรับเขา ไม่ใช่คนที่มองว่า เธอมีมูลค่า เพราะเธอสามารถทำเงินให้เขาได้ ตอนนี้เธอมีเพื่อนหรือยัง…”
ทิดไพรวัลย์ ระบุต่อว่า เป็นสิ่งที่น่าคิดมาก ในวันที่เราเป็นที่ตั้งของผลประโยชน์ ผู้คนจะยังเข้ามาหาเรา พูดดีกับเรา ปฎิบัติดีต่อเรา หรือแม้แต่เสนอสิ่งนั้นสิ่งนี้ให้เรา ในความเป็นเช่นนี้ มีสิ่งหนึ่งที่เราจำต้องย้ำเตือนตัวเองให้มาก ๆ นั่นก็คือว่า ทุกคนอาจมีความรัก พวกเขาจึงเดินเข้ามาในชีวิตของเรา แต่ความรักที่ว่านี้ อาจไม่ใช่ความรักในตัวเราอย่างที่เราเข้าใจ มันเป็นความรักในผลประโยชน์ที่เรามี ผลประโยชน์ที่ทุกคนเดินเข้ามา เพื่อตักตวงและกอบโกยมันไปจากเรา
วันไหนที่ผลประโยชน์ได้หมดลงแล้ว วันไหนที่เราไม่ได้ตอบสนองในสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาจะหันหลังให้เรา บางคนอาจหายไปเฉย ๆ แต่บางคนอาจทำร้ายเราก่อนไปด้วย
“ผมควรต้องเตือนตัวเองให้มาก ๆ ในเรื่องนี้”
ขณะที่สุดท้าย ทิดไพรวัลย์ชี้ว่า กี่ครั้งแล้ว ที่เราต้องถอนใจและเหนื่อยแรง กี่ครั้งแล้วที่เราฝืนยิ้มให้กับใครก็ไม่รู้ ซึ่งเราไม่ได้รู้สึกสนิทใจกับเขาจริง ๆ ขณะที่พี่สาวคนดังกล่าวได้บอกกับตนว่า
“…ไพรวัลย์ เธอต้องมีเพื่อน แต่ตอนนี้ฉันว่าเธอยังไม่มี…”
สำหรับข้อความของ ทิดไพรวัลย์ทั้งหมด มีดังนี้…..