สิ่งที่หลายคนไม่รู้ เมื่อย้ายจาก กทม. ไปอยู่ที่ต่างจังหวัด บางคนเจอประสบการณ์ที่ดี บางคนเจอประสบการณ์ที่ไม่เคยเจอมาก่อน คนมารีวิวเองเลย
ในยุค 10 ปีหลังที่ผ่านมา เราอาจจะได้ยินกระแสสโลว์ไลฟ์ ที่หลายคนมีความตั้งใจจะทำงานไปจนถึงระดับหนึ่ง ก็จะเกษียณและย้ายไปอยู่ที่ต่างจังหวัด สัมผัสอากาศดี ๆ น้ำบริสุทธิ์ รถไม่ติด ชีวิตไม่เร่งรีบ ค่าครองชีพไม่แพง มีความสุขตามอัตภาพ แต่จริง ๆ แล้ว การย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด มันดีอย่างที่คิดจริงไหม ล่าสุด 25 กุมภาพันธ์ 2567 มีคนมารีวิวให้ฟังแล้ว
ทั้งนี้ คุณ RAKANG สมาชิกเว็บไซต์พันทิปดอทคอม ได้มาตั้งกระทู้เพื่อสอบถามว่า “เกษียณแล้วย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด ใครเจอปัญหาอะไรบ้าง” พร้อมกับเผยว่า เขาเป็นคน กทม. ไม่มีญาติพี่น้องที่ต่างจังหวัด เกษียณแล้วพอมีรายได้และไม่คิดว่าจะทำงานอีก จึงอยากทราบข้อมูล ของคนที่ ย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดเพื่อลดค่าครองชีพ ว่าเจออุปสรรคอะไรบ้าง
– บางความเห็นที่มารีวิวว่า เขาได้ย้ายจาก กทม. มาอยู่ที่เชียงราย
ปีนี้เป็นปีที่ 7 ปล้ว ไม่มีปัญหาอะไรมากวนใจ ที่บ้านไม่มีรั้วแต่ไม่มีขโมย
ไม่มีแอร์แต่อากาศเย็น ไม่ต้องเลี้ยงหมา แมว
เพราะไม่นานหมาแมวจะมาอยู่กันเอง ทำอาหารกินเองทุกมื้อ
มีไวน์ผลไม้ที่บ่มจากสวนของตัวเอง ส่วนเรื่องฝุ่นควันนั้น
ทางภาคเหนือมีฝุ่นควันแค่ประมาณ 2 เดือน แต่ กทม. มีควันจากท่อไอเสียทั้งปี
– ในขณะที่บางคนก็บอกว่า เมื่อย้ายมาจากต่างจังหวัด แรก ๆ
อาจจะไม่ชินเพราะเพื่อนบ้านเป็นมิตรสุด ๆ จนทำตัวไม่ถูก แต่อยู่ไปนาน ๆ
ก็มีความสุข หรือบางครั้งอาจจะเหงาบ้าง
แต่มีน้องหมาน้องแมวมาอยู่เป็นเพื่อนเสมอ
– ที่ต่างจังหวัดรถไม่ติด รถมอเตอร์ไซค์ไม่พยายามแทรกเบียดช่อง
จนเวลาขับรถลดความเครียดไปได้เยอะ หากไม่มีรถส่วนตัวและอยู่ในเมือง
สามารถเลือกใช้บริการแกร็บ แท็กซี่ หรือรถเมล์ได้
ไม่ต้องเผื่อเวลาออกจากบ้านนาน ๆ
– ทุกที่ไปได้ง่าย
บ้านไม่ไกลโรงเรียน หากอยู่ในเมือง อาจจะใกล้โรงพยาบาลประจำจังหวัด
หรือโรงพยาบาลเอกชน มีหมอเฉพาะทางเก่ง ๆ หรือแม้กระทั่ง
โรงพยาบาลตำบลบางที่สามารถรักษาเบาหวาน ความดัน เจาะเลือดได้ทุกระยะ
หากมีชื่ออยู่ในหมู่บ้านก็รับการรักษาฟรี มีหมอประจำ มีหมอฟันดี ๆ
– อาหารก็สดกว่า ร้านค้าตลาดนัดมีตลอด และมีให้เลือกมากมาย ผลไม้ปลูกเองได้
ผักก็สดมากเพราะชาวบ้านปลูกเอง
บางครั้งก็ได้ทานอาหารที่ชาวบ้านทำหรือหามาขายตามหน้าเพจของชุมชน
– เมื่อย้ายมาแล้ว ไม่อยากย้ายกลับไปอยู่ กทม. อีกเลย
ภาพจาก Bubbers BB / Shutterstock.com
ในขณะที่บางคน ก็มารีวิวให้เห็นถึข้อเสียของการย้ายไปอยู่ที่ต่างจังหวัด ดังนี้
– หากเป็นจังหวัดเล็ก ๆ จะเข้าถึงการรักษาได้ยาก แพทย์เฉพาะทางมีจำกัด
หมอฟันหายาก โรงพยาบาลไม่ค่อยมี ถ้ามีก็มีคุณภาพไม่ดี
จนบางครั้งถ้ามีทุนทรัพย์ ผู้ป่วยยังต้องมารักษาเองที่ กทม.
ค่าครองชีพที่ต่างจังหวัดไม่ได้ต่างกับ
กทม. ขึ้นอยู่ว่าจะไปอยู่ที่จังหวัดไหน ในขณะที่ความสะดวกสบาย
ความทันสมัยทางการแพทย์ ยังเทียบ กทม. ไม่ได้
– การเดินทางต้องมีพาหนะส่วนตัว ถ้าไม่มีก็ไม่ต้องไปไหน
หรือถ้ามียานพาหนะเป็นของตัวเอง เห็นว่ารถโล่งก็จริง
แต่ต่างจังหวัดขับรถกันเร็วมาก โดยเฉพาะรถส่งน้ำแข็งกับรถกระบะ
รถมอเตอร์ไซค์ก็ไม่มีกระจกข้าง เวลาเลี้ยวก็ไม่เปิดไฟเลี้ยว
ขับรถมือเดียวเห็นกันบ่อย ๆ
– คนไม่มีความเกรงใจ
ตั้งวงเหล้าเปิดเครื่องเสียงกันอึกทึก เพื่อนบ้านเมาทุกวัน
และด้วยความสังคมเล็ก ๆ บางคนถึงขั้ยสู่รู้เรื่องคนอื่น ไม่ม่ีความเกรงใจ
อยากทำอะไรก็ทำ
– น้ำประปาไม่สม่ำเสมอ หยุดไหล หรือ บางครั้งไม่สะอาด ไฟดับ ไฟตก ไฟกระชากบ่อย ๆ หลอดไฟเสียบ่อย
อาหารมีความหลากหลายน้อยกว่า กทม. บางครั้งรสชาติไม่ถูกปาก
– สิ่งที่ดีกว่าอย่างเห็นชัดคือค่าค่าเช่า
แต่ถ้าไม่ใช่เรื่องค่าเช่าก็ไม่ได้ต่าง อาหารข้างทางราคา 40-50 บาทแบบ กทม.
บางครั้งผัก ผลไม้ วัตถุดิบต่าง ๆ แพงกว่า กทม.
ไม่มีแล้วที่ว่าอยู่ต่างจังหวัดแล้วจะหากบหาปลากินเอง
ปลูกข้าวไม่เสียสักบาท ทุกอย่างคือค่าใช้จ่าย
คนหนึ่งบอกว่า พ่อของตนเกษียณแล้ว และย้ายไปอยู่บนภูเขา
วันดีคืนดีคุณพ่อมีอาการเส้นเลือดในสมองตีบ
แต่พาพ่อไปรักษาตัวไม่ได้เพราะไม่มีรถห้เรียก ต้องให้ญาติพาตัวออกไป
กว่าจะออกไปถึง รพ. คุณพ่อก็พิการถาวรแล้ว
และเมื่อพ่อพิการก็กลับไปที่สวนไม่ได้ เพราะรถเข็นเข้าได้แค่พื้นราบ
ส่วนบ้านเมื่อไม่ได้ไปอยู๋ ก็มีคนยึด
แจ้งผู้ใหญ่บ้านก็ทำได้แค่คุยแต่ทำอะไรไม่ได้
แล้วสุดท้ายต้องยอมจ่ายเงินเพื่อให้คนมายึดบ้านออกจากบ้านไป นอกจากนี้
เมื่อญาติเห็นว่าบ้านหลังนี้ไม่มีคนอยู่ ก็จะหลอกเอาที่ไปขายคนแื่น
แต่โชคดีที่คนซื้อเอะใจและเช็กก่อน จึงได้ขายให้พ่อของตน
เมื่อพ่อของตนขายที่แล้ว ญาติกลับไม่พอใจ
ไปล้อมที่ไม่ให้คนที่ซื้อที่แล้วเข้าไป และจำเป็นต้องแบ่งเงินให้ญาติไปด้วย
“ตอนนี้แกตายไปแล้วครับ
หมดทุกข์ทั้งปวงที่เกิดจากการเกษียณแล้วเอาเงินไปซื้อที่ตามความฝัน”