รีวิวอาชีพทำแท็กซี่ ตอนนี้มีรถกว่า 100 คัน รายได้หลักหมื่น สู่เดือนละ 1 ล้าน จากคนขับแท็กซี่ธรรมดา หาเช้ากินค่ำ สู่เถ้าแก่อู่ เผยเคล็ดลับทำได้ยังไง ตลอดเวลา 14 ปีที่ประกอบอาชีพนี้ และวิธีจัดการแก้ปัญหาต่าง ๆ
อาชีพคนขับแท็กซี่ เป็นอาชีพของคนหาเข้ากินค่ำ ซึ่งการที่จะได้เงินน้อยหรือมาก ก็ขึ้นอยู่กับความขยันและไหวพริบของคนขับด้วยเช่นกัน ซึ่งส่วนมาก คนที่ขับแท็กซี่อาจจะขับไปตลอด หรือไม่เช่นนั้นก็เอาประสบการณ์จากการขับแท็กซี่ไปขับรถอย่างอื่น แต่ล่าสุด ได้มีคนหนึ่งที่ได้ออกมารีวิวชีวิตของเขา ที่เริ่มจากการเป็นแค่คนขับแท็กซี่ธรรมดา วันนี้เขาได้ต่อยอดในวิชาชีพ จนมีรายได้เดือนละ 1 ล้าน
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2567 คุณ เจ้าพ่อเจริญกรุง สมาชิกเว็บไซต์พันทิปดอทคอม มีการเล่าประสบการณ์การทำธุรกิจแท็กซี่ 14 ปี จากรายได้หลักหมื่นสู่เดือนละ 1 ล้าน ถ้าดูจากตัวเลขแล้ว มันก็แทบไม่น่าเชื่อ แต่เจ้าตัวก็สามารถทำได้ มีเคล็ดลับอย่างไร จะเริ่มเล่าอย่างละเอียดยิบ
ความฝันของเจ้าของกระทู้คือ การทำอาชีพขับรถแท็กซี่ แล้วมีเงินที่สามารถซื้อรถได้ 100 คันด้วยเงินสด ฝันนี้ดูเหมือนจะห่างไกล และการฝ่าฟันจนมาถึงเป้าหมายก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เส้นทางในสายอาชีพนี้ เริ่มตั้งแต่ปี 2552 เมื่อที่บ้านของเขาให้เงินมาหนึ่งก้อนไปซื้อรถ ตอนนั้นเขาได้ซื้อรถโตโยต้า วีออส และไปสอบใบขับขี่ส่วนบุคคล ซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปตามปกติ เมื่อขับรถมาได้ 1 ปี เขาอยากจะขับแท็กซี่ จึงไปสอบใบขับขี่รถสาธารณะ แต่ปรากฏว่าสอบไม่ผ่าน เพราะปลายเส้นประสาทอ่อนแรง เจ้าหน้าที่ขนส่งพื้นที่ 3 ระดับที่น่าจะใหญ่ที่สุดในหน่วย เป็นคนบอกเขาเอง เขาถึงขั้นเสียใจร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย เพราะคาดหวังว่าจะได้ใบขับขี่และจะได้ทำทุกอย่างให้ถูกต้อง
ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ยอมแพ้ เขาไปซื้อแท็กซี่เขียวเหลืองมา 1 คัน และซื้อแบบชุดโอนลอย จนวันที่ วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 ขับไป 3 ชั่วโมงแรก เลือกใช้เส้นทางสนามหลวงเพราะมั่นใจว่าต้องมีผู้โดยสารโบกรถเรียกแน่นอน แต่ผลที่ได้คือ ไม่ได้ผู้โดยสารคน มาได้ตอนขากลับบริเวณพระราม 4 สรุป 1 เดือนแรก ได้เงินมา 40,000 บาท ตกวันละ 1,300 บาท
ในช่วงนั้น การเรียกแท็กซี่ในแอปฯ ยังไม่บูม เขาจึงได้แต่ผู้โดยสารที่โบกรถหน้างาน และความที่อยากได้เงินเยอะ ๆ เขาก็ตื่นมาขับรถตั้งแต่เช้าจนถึงตี 3 ทำแบบนี้ไป 3 เดือน ได้เงินมา 100,000 บาท จึงอยากบอกว่า เงินแสนไม่ได้หายากขนาดนั้น ถ้าขยัน
ทว่าพี่สาวกลับเป็นห่วงที่โหมงานหนัก เนื่องจากเขสมีโรคเส้นประสาทอ่อนแรง บวกกับกลับบ้านตี 3 ทุกวัน เจ้าของกระทู้จึงเลิกขับรถตามความต้องการของพี่สาว แล้วหันมาจับธุรกิจปล่อยเช่ารถแทน จากคนขับปรับอาชีพมาเป็นเถ้าแก่ ตั้งเป้ามีรถหลายร้อยคัน
แผนงานเริ่มต้นของเจ้าของกระทู้ใน 28 ปี คือ ตั้งเป้ามีรถ 300 คัน แต่ในตอนนี้เข้าสู่ปีที่ 14 เป้าหมายอยู่ที่ 80 คัน แต่ปัจจุบันมีร่วม 100 คัน ถือว่าเกินกว่าเป้า
การเปลี่ยนสถานะจากคนขับเป็นคนปล่อยเช่ารถ ทำให้เจ้าของกระทู้ได้เจอเรื่องราวหลากหลาย เพราะต้องเจอคนเช่าหลายประเภท เจ้าตัวยอมรับว่า ส่วนใหญ่คนเช่า “แสบมาก” ถ้าตีเป็นคนขับ 100 คน จะมีแสบสุด ๆ 30 คน, แสบกลาง ๆ 60 คน และดีเลิศเพียง 10 คนเท่านั้น หาคนที่จ่ายค่าเช้าตรงตามงวดได้ยากมาก
เจ้าของกระทู้ ทำธุรกิจปล่อยเช่าโดยมีรถแค่คันเดียวอยู่ 2 ปี ไม่ได้ซื้อรถมาเพิ่มเพราะช่วงนั้นเจอปัญหาชีวิตแม่เลี้ยงโกงเงิน กระทั่งมีพี่สาวมาให้ยืมเงิน ทำให้สามารถซื้อรถคันที่ 2 ได้สำเร็จในปี 2555
การเป็นเจ้าของอู่แท็กซี่ มักอยู่คู่กับการไปโรงพัก ตลอดอาชีพที่ทำมา เข้าโรงพักไปเกิน 20 ครั้ง ในปี 2566 ก็เข้าไป 3 ครั้ง มีทั้งคดีรถไฟไหม้ซึ่งแรงสุดตั้งแต่ทำธุรกิจ, คดีคนขับถอดแม็กซ์ไปขาย, คดีฉ้อโกงคนรับซื้อของเก่า เอาฝาสูบไปขาย ทางเจ้าของกระทู้ก็ไม่ยอมปล่อยเฉย ต้องเอาคนผิดมาลงโทษตามกฎหมายให้ได้
ปัญหาจุกจิกอีก 1 เรื่องคือ การต้องต่อสู้กับอารมณ์ตัวเองที่หงุดหงิดเวลามีเคสรถชน คนไม่จ่ายค่างวด ต้องเอาชนะสิ่งเหล่านี้ให้ได้ ถึงประสบความสำเร็จ ส่วนในปัจจุบัน ถ้าหากต้องการทำธุรกิจประเภทนี้ ต้องปรับตัวตามยุคสมัย ทำรถที่รับงานผ่านแอปฯ ได้ด้วย
วิธีที่เจ้าของกระทู้ใช้คือ การซื้อรถมือ 2 ป้ายดำ แล้วนำมารีไฟแนนซ์ใหม่ ดอกเบี้ยจะถูกกว่าการซื้อรถป้ายแดง โดยดอกเบี้ยรถมือ 2 อยู่ที่ประมาณ 4-5 เปอร์เซ็นต์ต่อปี ต่อให้รวมภาษีมูลค่าเพิ่มก็ไม่ถึง 10 เปอร์เซ็นต์ต่อปี และใช้เวลาผ่อนสั้นกว่า เช่น ซื้อรถมือ 2 ประมาณ 3 แสนบาท ถ้าปล่อยเช่าซื้อให้คนขับต่อประมาณ 3-4 ปี ก็จะได้เงินมา 6 แสน กำไรราว 3 แสนบาท เห็นกำไรเยอะขนาดนี้ แต่มันก็ต้องแลกกับความเสี่ยงในหลาย ๆ เรื่องเช่นกัน
เจ้าของกระทู้ ยังอธิบายถึงเหตุผลสำคัญในการเลือกซื้อรถมือ 2 ด้วยว่า รถมือ 2 เอามาทำธุรกิจแท็กซี่ มีโอกาสโตเร็วกว่ารถป้ายแดง เพราะค่าเสื่อมสภาพของป้ายแดงมีสูง เช่น ถ้าซื้อรถป้ายแดงราคา 1 ล้านบาท ใช้ไป 1 ปี ขายได้ 7 แสนบาท แต่รถมือ 2 มีค่าเสื่อมสภาพที่น้อยกว่า ทุนต่ำ ราคาตกลงนิดเดียว เท่ากับทำธุรกิจโตเร็วกว่า
หลังจากนั้น เจ้าของกระทู้ก็ใช้วิธีการรีไฟแนนซ์ไปเรื่อย ๆ ประมาณ 4 ปีต่อคัน แล้วก็ซื้อรถเพิ่ม จนสถานะการเงินมั่นคง ก็เลิกรีไฟแนนซ์ และซื้อรถด้วยเงินสด
ปัจจุบัน เจ้าของกระทู้เป็นคนปล่อยเช่าแท็กซี่และเปิดอู่รถเอง เพียงแต่ยังไม่มีช่างซ่อม เนื่องจากช่างซ่อมดี ๆ นั้นหายาก จึงใช้วิธีจ้างคนนอกมาทำ แต่ค่าซ่อมเดือนหนึ่งก็เยอะพอสมควร แลกกับงานที่ดีและมีรับประกัน
นอกจากการซื้อรถมือ 2 แล้ว ยังต้องอดออม ลงทุนเพิ่มเสมอ เช่น ในทุก ๆ เดือนต้องลงทุนซื้อรถ 3-4 คันทุกเดือน ช่วงที่ทำอาชีพนี้ใหม่ ๆ กว่าจะซื้อได้ 1 คัน เป็นอะไรที่ใช้เวลานานมาก ตรงกับวลีที่ว่า หากหาเงินล้านแรกได้ ล้านต่อไปง่ายนิดเดียว ผลตอบแทนทวีคูณมีจริง แต่ต้องสู้หน่อย
ในกรณีที่เจอลูกค้าแสบมาก ๆ โดยเฉพาะเรื่องการค้างค่าเช่ารถนาน ๆ ทางเจ้าของกระทู้จะใช้วิธีการให้ทีมงานไปยึดรถคืน แต่ถ้าเป็นช่วงทำงานแรก ๆ จะไปยึดรถพร้อมกับลูกน้องอีก 2 คน
ส่วนช่วงโควิด 19 ก็เจอปัญหาเรื่องไม่มีคนเช่ารถ เพราะรัฐบาลมีมาตรการกักตัวอยู่บ้าน จึงไม่มีใครออกไปไหน สถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ ก็ปิดหมด ในช่วงนั้นมีรถประมาณ 50 คัน มีคนเอาไปวิ่งแค่ 25 คัน จอดเหลือ 25 คัน รายได้จากการวิ่งตกคันละ 100-200 บาทเท่านั้น
เจ้าของกระทู้ไม่กลัวเรื่องความนิยมรถอีวีที่เพิ่มขึ้น และยังไม่คิดลงทุนทางด้านนี้ เนื่องจากสถานการณ์ยังไม่นิ่ง ถ้าหากรถมีปัญหาไปชนกับใคร เสียค่าอะไหล่แพงบานเบอะดังที่เป็นข่าวหลายครั้ง