เมื่อเราพบว่าผู้อื่นมีข้อบกพร่องใดบ้างที่ควรจะแก้ไข…การพบลักษณะนี้ เป็นหลักฐานชิ้นดีที่ทำให้เราเห็นว่าเรานั้นมีความสามารถในการมองข้อบกพร่องที่ควรจะแก้ไขออกไป จงใช้ความสามารถนี้กับตัวเอง!! อย่ามัวแต่ว่าผู้อื่นเห็นแก่ตัว จงมองให้เห็นว่าตัวเองเห็นแก่ตัวเรื่องใดบ้าง อย่ามัวแต่มองว่าผู้อื่นไร้น้ำใจ จงมองให้เห็นความไร้น้ำใจที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งกับตัวเอง การมองกลับมาที่ตัวเองลักษณะนี้จะทำให้เราเข้าใจว่า ทุกอย่างที่มีในตัวผู้อื่น ในตัวเราเองก็มีทั้งด้านดีและด้านเลวเหมือนกัน เพียงแต่เราอาจจะไม่คุ้นชินกับการมองกลับมา ว่าตัวเรา มีความบกพร่องเรื่องใดบ้าง แล้วจดบันทึกส่วนตัว เอาไว้ เป็นข้อ ๆ แล้วค่อย ๆ ปรับปรุงให้ข้อบกพร่อง แต่ละข้อของเรา ให้ดีขึ้น นั้นหมายความว่าเราจะมีข้อบกพร่องน้อยลง และมีการพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นมากขึ้น อย่างน้อยเริ่มต้นที่ตัวเรา ข้อบกพร่องของเราก็ลดลง เราก็เป็นคนที่มีคุณภาพมากขึ้น และใครเห็นดีเห็นงามแล้วได้ทำตาม สังคมก็จะได้คนที่ดี มีคุณภาพเพิ่มขี้นมาอีกคน และลดจำนวนคนที่มีข้อบกพร่อง มีข้อเสียลงให้สังคม ได้เช่นกัน