มอส พี่ชายฮลุน โซโล่ โพสต์เล่าความรู้สึกสิ่งที่เสียดายที่สุด นับตั้งแต่น้องจากไป เตือนคนอย่าคิดว่า เอาไว้วันหลังก็ได้
ผมขออนุญาตเล่าความรู้สึกของผมสักนิดหนึ่งนะครับ
มีเรื่องหนึ่งที่ผมเสียดายที่สุด ตั้งแต่วันที่น้องจากไป
ไม่ใช่แค่การที่ผมไม่ได้เห็นน้องเดินไปถึงความฝัน ไม่ได้เห็นน้องเติบโตไปได้ไกลแค่ไหน แต่สิ่งที่ผมเสียดายที่สุดคือ ผมแทบไม่มีรูปคู่กับน้องเลย
ผมแค่อยากเห็นน้องมีความสุขกับสิ่งที่น้องเลือก อยากเห็นน้องได้ใช้ชีวิต ได้ทำตามความฝัน และอยากเห็นรอยยิ้มของน้องไปอีกนาน ๆ
ภาพจาก เฟซบุ๊ก Klose Mos
ตอนน้องยังอยู่ ผมพยายามระมัดระวังเรื่องพื้นที่ส่วนตัวของน้องมาก เพราะผมไม่อยากให้การเป็นตัวผม หรือการใช้ชีวิตของผม ไปกระทบกับชีวิตและเส้นทางของน้อง
ผมเลยเลือกที่จะอยู่ห่าง ๆ และคอยสนับสนุนน้องอยู่ตรงนั้น
บางครั้งมีคนถามผมว่า เป็นพี่ชายของน้องเหรอ?
ผมยังไม่กล้าตอบด้วยซ้ำว่า ใช่ครับ ผมเป็นพี่ชายของเขา ผมมักจะตอบไปแค่ว่า อยู่บ้านใกล้กันครับ
ไม่ใช่เพราะผมไม่ภูมิใจที่เป็นพี่ของน้อง แต่เพราะผมอยากให้น้องมีพื้นที่ของตัวเอง อยากให้น้องได้ใช้ชีวิตและเดินตามความฝันของน้องอย่างเต็มที่
ทุกครั้งที่เราไปไหนด้วยกัน ถ้าน้องไม่ชวน ผมก็ไม่กล้าขอถ่ายรูป ไม่กล้าเข้าไปอยู่ในเฟรม เพราะคิดเสมอว่า
เอาไว้วันหลังก็ได้
แต่วันนี้ผมเพิ่งเข้าใจว่า บางคำว่า ไว้วันหลัง มันไม่มีวันนั้นอีกแล้ว
ภาพจาก เฟซบุ๊ก Klose Mos
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมคงชวนน้องถ่ายรูปด้วยกันให้มากกว่านี้ คงกอดน้อง คงบอกว่าภูมิใจในตัวน้อง และคงไม่คิดมากเหมือนที่ผ่านมา
เพราะวันนี้ รูปคู่ธรรมดา ๆ สักรูป กลับกลายเป็นสิ่งที่ผมอยากได้มากที่สุด แต่ไม่สามารถย้อนกลับไปหาได้อีกแล้ว
ถ้าใครยังมีคนที่รักอยู่ข้าง ๆ
อย่ารอคำว่า ไว้วันหลัง เลยนะครับ
อยากกอดก็กอด อยากถ่ายรูปก็ถ่าย อยากบอกอะไรก็บอกกันวันนี้
เพราะเราไม่รู้จริง ๆ ว่าพรุ่งนี้จะยังมีโอกาสให้เราทำสิ่งเหล่านั้นหรือเปล่า
ขอบคุณนะครับที่ยอมเสียสละเวลาอ่านความรู้สึกของผม
ภาพจาก เฟซบุ๊ก Klose Mos